می گویند هنرمندان و شاعران و نویسندگان پیشانی یک شهر هستند یعنی به زیبایی و زشتی شهر را برجسته‌ می نمایند... پس توجه به این گروه لازم است.

اگر به میراث های فرهنگی یک کشور نگاه کنیم می بینیم شاعران و نویسندگان از جایگاه ممتازی برخوردار هستند.اگر همین را در شهرهای کوچک دنبال کنیم همین قضیه باید صادق باشد ولی در برخی مواقع و برخی مکان ها از جمله در دوران معاصر و شهر ناغان قدر داشته های خود را آن گونه که باید باشد را ندارند، به عنوان مثال قدر استاد خسرو سلیمی ناغانی، مظفر عدیمی ناغانی، فرشید خلیلی ناغانی و...

و این کم توجهی کار ما اعضای انجمن های ادبی ناغان سخت تر خواهد نمود تا تلاش‌های خود را بیشتر سازیم و سعی خواهیم کرد تا پایان سال برای این بزرگواران بزرگداشت بگیریم.