ما بازیگر فیلم زندگی مان بودیم؟

یا کارگردان؟‌ یا تهیه کننده؟ یا نویسنده؟

اگر بازیگر بودیم؟ گله ای نیست

چون پذیرفتن نقش های نمایش اجباری است

اگر کارگردان بودیم؟

خودم را می گویم

در چینش نقش ها و روایت ها محدودیت داشتیم

اگر تهيه کننده بودیم

منابع مالی و زمان و نیروها را هدر دادیم

شاید نویسنده بودیم

که از پایان فیلم آگاهی نداشتیم

ابهام ، ترس و ترید داشتیم

که نمی گذاشت قاطعانه بنویسم چه نقشی به چه کسی در زندگی مان بدیم؟