این نشست مجازی که در بستر واتساپ بصورت گفتگوی صوتی گروهی در روز یکشنبه ۷ بهمن ماه ۱۴۰۳ از ساعت ۷ تا ۸:۲۰ با حضور ۱۳ نفر برگزار شد.

آقای دکتر حسین ابراهیمی ناغانی به آسیب‌شناسی هنری و فرهنگی ناغان پرداختند و بیان داشتند که با همیاری و هیاری و استفاده از نیروهای توانمند و همچنین استفاده از ظرفیت های اقتصادی و اجتماعی می توان به توسعه فرهنگی و هنری ناغان نائل شد.

برخی از آسیب های که آقای دکتر ابراهیمی به آن‌ها اشاره نمودند:

- شرایط کلی و حاکم بر جامعه که هنرمند مانند دیگر اقشار جامعه به دنبال کسب نان است و فراغت بال برای انجام امورات فرهنگی و هنری را ندارد: به قول سهراب؛ غم نان اگر بگذار

- شناخت ناکافی از ظرفیت های مهاجرین ناغانی ؛ ایشان به ناغانی های مهاجر در قنوات قم و همچنین تحصيل کردگان و سرمایه داران و هنرمندان ناغانی مهاجر اشاره نمود.

- عدم استفاده از هنرمندان مهاجر و عدم توجه به آن ها و دعوت نکردن آن ها در همایش ها و جشنواره های ناغان

- عدم شناخت و بهره برداری از بنگاه‌های اقتصادی ناغان در موضوع مسئولیت اجتماعی و فرهنگی

- نبود زیر ساخت و محل اسکان برای دعوت از هنرمندان سرشناس کشوری به ناغان

و....

برخی پیشنهادات ایشان:

- برگزاری دومین همایش توسعه ناغان در بهار ۱۴۰۴

-برگزاری یک نشست حضوری با حضوری تمامی هنرمندان ناغانی

* منظور وی از ناغان در صحبت های دکتر ابراهیمی حوزه فرهنگی و اجتماعی ناغان است که شامل شهرستان اردل و بخش ناغان است.

- نام گذاری یک روز به نام ناغان؛ که این موضوع نیز قبلا توسط اعضای انجمن شعر و ادب عباس ارشاد ناغان بصورت مکرر در جلسات بخشداری مطرح شد ولی به نتیجه نرسید.