# باب امامت#
ای مقتدای دین و دانش یا امیر المومنین
همواره بودی در جهان با علم و ایمان همنشین

بیزار بودی هر زمان از ظلم و جور ظالمان
هر دم حمایت کرده ای از هر گدای ره نشین

دادِ عدالت داده ای در طول عمر خویشتن
زین رو بود در گوش جان حرف و بیانت دلنشین 

نهج البلاغه میدهد بوی خوش گلزار جان
عطر کلامت زان رسد بهتر ز عطر یاسمن 

در عرصه ی حرف و عمل مردانه بودی روز و شب 
در شهرت و. نام آوری تنها تو بودی آهنین 

شهد شهادت بر لبت شیرین تر از قند و شکر 
شد نوش جان از کینه ی نامردمان مارقین

زیبنده تر از هر زمان در لفظ احمد برده شد 
در مُلک خُم نام بلندت در مقام جانشین 

یازده امام نیک پی از نسل تو آمد پدید
باب امامت باز شد تا هر زمان در راه دین 

هر کس نپوید در جهان راه تو را چون عاشقان 
هرگز نبیند بهره ای از عمر خود روی زمین 

هر کس که شد حق باورش پیوسته در لفظ و بیان 
سر می دهد حرف تو را تا لحظه های وا پسین

در حلقه ی ما شیعیان چون گوهر انگشتری 
ارزنده و تابنده تر از لعل و مرجان در نگین 

تا عالم امکان بُود خورشید رخشان رخت 
رخشنده و تابان بود در آسمان مسلمین 

خســــرو سلــیمی ناغــانی(سروش سخن)