ادبیات کودک و نوجوان مهر داوار

#جشنواره های باید تخصصی برگزار شوند . مثلا در جشنواره شعر باید تمام آیتم های سین برنامه به موضوع جشنواره مرتبط باشد.
سخنران تخصصی ، شعر خوانی برگزیدگان و تقدیری ها ، دعوت و شعرخوانی از چند شاعر مدعو ، نقالی و شاهنامه خوانی، خوانش بیانیه ، آنتراکت مناسب با برنامه ( موسیقی ، رونماییی کتاب ، کارگاه ادبی تایم صبح) .

تلفیق جشنواره با جشن عمومی ، نمایش ( میان پرده) با موضوع غیر مرتبط . تعدد سخنران و حضور گروه مخاطب غیر مرتبط فراگیر( کودک و خردسال) ، تعدد اهدا تندیس به همه کس ، از ایرادات جشنواره بودند.

مشکل از برگزارکنندگان جشنواره نبود ، بلکه به تلفیقی بودن برنامه میگرده . که انشاا... برا سال آتی زیر بار تلفیقی بودن برنامه ، نباید بروید #

پاسخ به این انتقاد توسط آقای ناصر حسين پور دبیر اجرایی چهارمین جشنواره استانی شعر داوار ناغان:

سلام

از پیامی که فرستادید خوشحالم... قلبن از شما که احساس مسئولیت کردید و دغدغه جشنواره شعر را دارید سپاسگزارم 🙏🙏🙏

انتقادهایی که به جشنواره وارد کردید کامل درست هست... عوامل اجرایی جشنواره نیز تمام تلاش خود را کردند که جشنواره شعر در سطح تخصصی برگزار بشود ولی به چند علت ناچار شدیم جشن عمومی را در کنار جشنواره برگزار کنیم:

۱- منابع مالی که از اداره ارشاد دریافت کردیم محدود و ناچیز بود در حدی بود که بتوانیم هزینه داوری و شاعران و سیستم صوتی و بنر ها پرداخت کنیم....

ما ۲ راه داشتیم یکی این که برای تامین هزینه های جشنواره از کمک های مردمی استفاده کنیم... که در این خصوص موفق نبودیم

دیگری از شرکت ها و شهرداری کمک بگیریم... شرکت خمیرمایه قول کمک مالی داد اما ۱ هفته مانده به آیین پایانی جشنواره مدير عامل که خود شاعر بود و ترکیب هیات مدیره شرکت کاملا تغییر کرد... و ما کاملا غافل گیر شدیم.... و به سمت شهرداری ناغان و شهردار آن مهندس گودرزی فرد که خود فردی فرهنگ دوست هستند رفتیم... که دست حمایتی که به سمت آن دراز کردیم به گرمی فشرد... جهت هماهنگی که با شهردار و بخشدار و مسئولین محلی داشتیم... صراحتا مخالفت خود را با تلفیق جشن عمومی و جشنواره شعر اعلام کردیم...

و قرار شد جشن عمومی و جشنواره بصورت مجزا انجام شوند به این شکل که ابتدا جشن عمومی به مدت ۱ ساعت و در ادامه جشنواره به مدت ۲ انجام شود...و تمام تلاش عوامل اجرایی پیاده کردن همین قاعده‌ بود ولی در عمل بدلیل مدیریت زمان توسط کسانی که اجرا داشتند ... زمان جشن عمومی بیش تر از حد انتظار شد... و این طرح موفق نشد.

۲- در مناطق کوچک فشار اجتماعی بر عوامل اجرایی بیشتر از شهرهای بزرگ است که اختیارات عوامل اجرایی را با محدودیت مواجهه می نمایند مانند؛ انتخاب یا عدم انتخاب مجری، تایید یا حذف برخی از برنامه ها...

۳- نداشتن استقلال مالی، بلاخره وقتی جشنواره شعر حامی مالی دارد، حامی در مقابل پول و هزینه ای که می‌خواهد پرداخت کند از جشنواره انتظاراتی دارد که باید به آن ها به طور حداقل پاسخ داد...

۴- انتظارات اعضای انجمن؛ اگر به حداقل انتظارات پاسخ داده نمی شد بعد از جشنواره ریزش اعضای انجمن زیاد می شد یکی از انتظارات آن ها و والدین شان ؛ اجرای سرودی بود که ۳ ماه براش وقت گذاشتند و برای تهیه لباس فرم سرود کلی پول دادند . می توانستیم به کودکان و نوجوانان بگوییم اجرا ندارید حتی هم وقتی سطح کارشون را دیدیم بشون گفتیم ... که هم از سمت بچه‌ ها و هم از طرف والدین شان مورد انتقاد قرار گرفتیم ... دیدیم که واقعا حق دارند چون ما برای شان انتظار ایجاد کردیم... و باید پاسخگوی آن باشیم و حاضر نبودیم دل بچه ها را به قیمت پایین آمدن سطح جشنواره بشکنیم.

۵- نداشتن مکان اختصاصی برای برگزاری جشنواره در شهر ناغان و نیروی انسانی مورد نیاز برای تدارک صندلی و ... مشکلی به مشکلات انجمن افزود.

✅ آنطور که شهرداری و اداره‌ فرهنگ و ارشاد اسلامی شهرستان کیار قول دادند تا پایان اردیبهشت ماه سال آینده، سالن اجتماعات با مالکیت ارشاد در ناغان گشایش خواهد یافت و زمينه را برای استقلال جشنواره فراهم می کنند.

✅ ۵- در چهار دوره جشنواره شعر داوار عامه ی مردم و مادران حضور یافتند و انتطار آن ها نیز تداوم آن است.که در سال آینده جشنواره عمومی را در نوبت صبح

در کانون اندیشه و در عصر جشنواره بصورت تخصصی در خانه ی هنرمندان برگزار می‌کنیم