برگرفته از وبلاگ

http://www.dorsa-mahyar.blogfa.com/post/52

دو غزل بختیاری به قلم قاسم سلیمانی

۱-تش دل

تش به دل وسته و سرگشته ز مالم چه کنم

چنو لیشم که دیه نیبره آلم چه کنم

پازنی بیدم و کینون به دَو ایگشتم

تیه کالی به تیا کرده شکالم چه کنم

هر کسی هرسُمه ایبینه دلس تش اگره

دل یار مو کِ نیسوسه به حالم چه کنم

وسته منجا مو و یارم او رو ای بیداد

یار مو منده زواله مو زیوالم چه کنم

شو و رو هی در ایارم و اخونم سی تو

ار به گوشت نرسه بنگ بلالم چه کنم

نترم فِر بزنم بسکه نشسته شو و رو

هر طِنا جورِ یه تیری مِنه بالم چه کنم

چی ندارم که فدا یار کنم ای گویل

ار نَدُم جون خُمه سی تیه کالم چه کنم

به گمونم که دیه وخت جدایی ویده

افتو عمر مو دی نیده مِجالم چه کنم

۲- عشق

عشق ، ار آدُمه رِسوا بکنه تم داره

دیری ار حرسمه دریا بکنه تم داره

هفت پشت مو به رندون بلاکش ارسه

حار عشق ار منه تی جا بکنه تم داره

ار یه گِی ترنۀ یار مو ز زیر لچکس

چی درهدی به سرم سا بکنه تم داره

مو خَشُم نی که گلی هاشق بلبل وابو

یوسف ار میل زلیخا بکنه تم داره

نه لکِ لیوۀ لیشی که ز خوس بیخوره

عاشقی ار کر بی دا بکنه تم داره

درد یارم به سرم عاسل کورِی بخدا

ار که ری بم نکنه یا بکنه تم داره

ز ور دیلق شعرم همه جستن ز وَرُم

شاعری ار دلِ تهنا بکنه تم داره