با این که هنوز کمتر از ۴ ماه از سال ۱۴۰۳ نگذشته است اما تغییراتی که به چشمم می بینم آنقدر سریع و زیاد هستند که فکر می کنم انگار مانند اصحاب کهف بعد از گذشت ۳۰۰ سال از خواب بیدار شدم از تغییرات سیاسی در ایران مانند شهادت رئیس جمهور تا انتخاب آقای پزشکیان به عنوان رئیس جمهور منتخب، از قتل کودکان و زنان و مردم مظلوم غزه تا آواره گی آنان، از تغییر پوشش زنان و دختران و مردان ایران تا شنیدن آمار خشونت خانگی و خود قتلی آشکار و خاموش،از ثروت های بادآورده تا گسترش فقر ،از تغییر در فرهنگ ترحیم مردگان که مراسم تدفین و سومین و هفتمین روز را در یک روز بر سر گورستان برگزار می کنند تا کاهش چشمگیر صدای بوق های ماشین عروسی، از تهاجم شبکه های اجتماعی به خانواده تا از هم گسیختگی و طلاق های عاطفی

آیا ما در دوران گذار هستیم؟