همچو فرهاد بود كوهكني پيشه ی ما

كوه ما سينه ی ما ، ناخن ما تيشه ی ما

شورشيرين زبس آراست ره جلوه گری

همه فرهاد تراود، زرگ وريشه ی ما

بهر يك جرعه ی مي، منّتِ ساقي نكشيم

اشك ما باده ی ما، ديده ی ما شيشه ی ما

عشق شيري ست قوي پنجه ومي گويد فاش

هر كه از جان گذرد، بگذرد از بيشه ی ما.

( ادیب نیشابوری )