خــــدا مـرا به فراق ِ تو مبتلا نکند

من و ندیدن ِ روی ِ تو را...خدا نکند

بریز طعم ِ حضورت به اشتیاق ِ دلم

چرا که دفع ِ بلایی بـــه صد بلا نکند

نشسته تـــا بزنم دست و پا به گردابت

مرا به زورق ِ کس جز تو ناخدا نکند

هزارویک شبی ست که بیدار ِعشق ِ بیتابم

و راز ِ مانده به دل را که برملا نکند

نشسته ام بـــه هوای ِ وزیدن ِ نفست

نسیم جـــــز تو مرا رام ِ کهربا نکند

رواق ِ منظر ِ نازت شدم به محرابت

مرا ز ِ عشق ِ نماز ِ شبت جدا نکند

شدم چومست به دستان ِسایۀ سَروَت

کسی بــــــه خلوت ِ "دلشید" اقتدا نکند

ادبیب نیشابوری