در غروب نیمه بهمن: تقدیم به زنده یاد مرتضی حسین پور
در غروب نیمه ی بهمن
خدا دلتنگ خنده های تو بود
همهی ما به خیال خودمان مهمان سفره آسمانی اش در مسجد بودیم
غافل از آن که خدا فقط میزبان خنده های تو بود
برای میزبانت خدا کمی بخند
آخرین حرفت خنده داشت
گفتی :
دنیا چه بچرخد و چه نچرخد تو بخند
۱۵ بهمن ۱۳۹۶
+ نوشته شده در چهارشنبه شانزدهم آبان ۱۴۰۳ ساعت 0:2 توسط ناصر حسین پور
|
این وبلاگ به نهاد یا سازمان خاصی تعلق ندارد و مستقل عمل می کند.