وقتی بر زمین هستی
تا وقتی بر زمین هستی،
به تمامیت زندگی کن.
نصف و نیمه زندگی نکن.
آن را بفهم تا از آن عبور کنی.
از هر فرصتی بهره بگیر،
و شگفتیهای حیات را تجربه کن.
برای زندگی کم مگذار،
ترسو نباش،
دست به عصا حرکت نکن،
شجاع باش و زندگی را به تمامی نوش کن.
و زندگی ذهنی تنها بخش کوچک و تاریکی از آن است.
تر و تازه باش،
و چشمان مشاهده گرت را باز کن،
و از مواهب پاک و خدادادی ات،
بهره مند شو و دیگران را بهره مند کن.
این بهره مندی،
عین شکرگزاری است.
زیرا شُکر از مقوله ی عمل است نه حرف !
🖊نویسنده: ناشناس
+ نوشته شده در شنبه بیست و یکم تیر ۱۴۰۴ ساعت 9:52 توسط مینا حقیقی
|
این وبلاگ به نهاد یا سازمان خاصی تعلق ندارد و مستقل عمل می کند.