تا وقتی بر زمین هستی،
به تمامیت زندگی کن.

نصف و نیمه زندگی نکن.

آن را بفهم تا از آن عبور کنی.

از هر فرصتی بهره بگیر،
و شگفتیهای حیات را تجربه کن.

برای زندگی کم مگذار،
ترسو نباش،
دست به عصا حرکت نکن،
شجاع باش و زندگی را به تمامی نوش کن.

و زندگی ذهنی تنها بخش کوچک و تاریکی از آن است.

تر و تازه باش،
و چشمان مشاهده گرت را باز کن،
و از مواهب پاک و خدادادی ات،
بهره مند شو و دیگران را بهره مند کن.

این بهره مندی،
عین شکرگزاری است.

زیرا شُکر از مقوله ی عمل است نه حرف !

🖊نویسنده: ناشناس