شعری زیبا از کورش دورکی بختياري
#لری کُر و دُهدَر 🔥🔥🔥
دُرگَل غَمین و زارِن.
شادی خوشی نَدارِن.
بی آرِمون و بیکَس.
به زِنده اي پَساپَس.
نی بینه کَس دَدونه.
زیرِ تیا کَوونه.
بی یار و بی پَناهِن.
دِلپاک و بی گُناهِن.
کُریَل زَوین و بیمار.
هونه نِشَسته بیکار.
به بالِ چاله چی هَست.
تِریاکِ پُهده مِن دَست.
گَویَل کِر و دِلا تَنگ.
دَستا پَتی مِنه جَنگ.
بی هُمدُرُنگ و تاپَر.
هین به دِل و تیا تَر.
زَنگَل پِزاره ری لَو.
سَختی کَشیدِ هَرشَو.
دَستا کُرَو زِ چِل جا.
جونی نَمَنده به پا.
کیچی، بُتی، سِتَمکَش.
سُهده دِلِن، چه ناخَش.
نَشنیده بَنگِ گَویَل.
وا داغِ دِل بُری پَل.
دَردِ بَوه دیاره.
شَرموکِ هونه واره.
هَر روز و شَو سَرِ کار.
رَه مَنده هاکِ بیوار.
دایی زِ تاته بَدتَر.
نِیدِن خوشی زِ دِلبَر.
تَهلی چِنُو کَشیدِن.
سَر بِرگِ غَم پَریدِن.
___
کوروش دورکی بختیاری
@doodmaneloor
#خودآفری
زَوین : ضعیف ناتوان
هَست : استخوان
کِر تاپَر : گوشه گیر
پِزار : زمزمه اندوهناک
کُرَو : تاول
کیچی : عمه
بُتی : خاله
بیوار : غربت
تاته : عمو، پیرمرد
سَر بِرگ : لبه پرتگاه
این وبلاگ به نهاد یا سازمان خاصی تعلق ندارد و مستقل عمل می کند.