🌟دو شعر زیبا از «فروغ فرخزاد» و «علیرضا شتابی» در وصف شُعَرایِ بی آلایش🌟:
گریزانم از این مردم که با من
به ظاهر همدم و یکرنگ هستند
ولی در باطن از فرط حقارت
به دامانم دو صد پیرایه بستند
از این مردم که تا شعرم شنیدند
به رویم چون گلی خوشبو شکفتند
ولی آن دم که در خلوت نشستند
مرا دیوانه ای بد نام گفتند
#فروغ_فرخزاد
🍃✨🌹✨🍃
شاعران اهل بهشتند خدا می داند
ساده و پاک سرشتند خدا می داند
زیر آوار زبان زخم و هجوم طعنه
لال ماندند و نوشتند خدا می داند
#علیرضا_شتابی
🍃✨🌹✨🍃
+ نوشته شده در شنبه چهارم آذر ۱۴۰۲ ساعت 20:30 توسط مینا حقیقی
|
این وبلاگ به نهاد یا سازمان خاصی تعلق ندارد و مستقل عمل می کند.