غزل بختیاری از آقای غلامعلی؛ غلام علی آسترکی؛ که مپرس
که مَپُرس
داغ عِشق تو ، چُونُو بُرده اَمونُم کِه مَپُرس
چُونُو زِیدِه تَشِ کاری مِنِه جُونُم ، که مَپُرس
مُو اِتَرسُوم که بِیُفتُوم، دِیَه وا کِل نَکُنُم
چُونُو رُومنیدِه غَمِت رِک زِ بُهونُم، کِه مَپُرس
دِلُوم ، ایخا بِدِراهِه زِ مِنه سینُوم ، اگُوی
ِتیرِ بِرنَو اِزَنِن کِفتِ دُو شُونُم، کِه مَپُرس
چُونُو بُو کِردِنه حَرفامه و سی بُو خَشِ تُو
قُلفِ زَنگالینِه زِیدِن بِه دُهُونُم کِه مَپُرس
یَه تِیُوم اَورِه یکی اَرسَه دلُوم خینالی
غمِ دیری تُونِه دُنگدالی اِخُونُم ، کِه مَپُرس
زونِ مُو باعثِ رَنجیدِنِت آبیدِه گُلُم
چُونُو خینِه دِلوم از دستِ زبُونُم ، که مَپُرس
خُودِ شاه نُوکر دَم حُونُمِه، اما ورِ پات
ایقَدَر تِشنِه ی دَرنادِنِه جُونُم ،که مَپُرس
" غلامعلی آسترکی"
" غلام علی آسترکی"
+ نوشته شده در پنجشنبه شانزدهم فروردین ۱۴۰۳ ساعت 20:39 توسط ناصر حسین پور
|
این وبلاگ به نهاد یا سازمان خاصی تعلق ندارد و مستقل عمل می کند.