که مَپُرس

داغ عِشق تو ، چُونُو بُرده اَمونُم کِه مَپُرس
چُونُو زِیدِه تَشِ کاری مِنِه جُونُم ، که مَپُرس

مُو‌ اِتَرسُوم که بِیُفتُوم، دِیَه وا کِل نَکُنُم
چُونُو رُومنیدِه غَمِت رِک زِ بُهونُم، کِه مَپُرس

دِلُوم ، ایخا بِدِراهِه زِ مِنه سینُوم ، اگُوی
ِتیرِ بِرنَو اِزَنِن کِفتِ دُو شُونُم، کِه مَپُرس

چُونُو بُو کِردِنه حَرفامه و سی بُو خَشِ تُو
قُلفِ زَنگالینِه زِیدِن بِه دُهُونُم کِه مَپُرس

یَه تِیُوم اَورِه یکی اَرسَه دلُوم خینالی
غمِ دیری تُونِه دُنگدالی اِخُونُم ، کِه مَپُرس

زونِ مُو باعثِ رَنجیدِنِت آبیدِه گُلُم
چُونُو خینِه دِلوم از دستِ زبُونُم ، که مَپُرس

خُودِ شاه نُوکر دَم حُونُمِه، اما ورِ پات
ایقَدَر تِشنِه ی دَرنادِنِه جُونُم ،که مَپُرس

" غلامعلی آسترکی"

" غلام علی آسترکی"