(شعر برگزیده جشنواره تمداربیت اردل ۹۶)

وُری ای کَوگِ بی تیله مِنِ مالا بزن بالی
دل کَس سی تو نیسوسه اَر ایمیری، اَر اینالی

زِ وَختی قَهقَهِ حَندِت مِنِ گوشُم نیاهه دی
خدا دونه بَدُم یاهه زِ آرِنگِ دُوالالی

چِقَد سخته مِنِ حونه نشسته وا دلِ خَش بوی
یَهو تش نه مِنِ لاشِت خُرُنگِ تَهلِ دُمدالی

چُنو دنیا به یَک ریسِسته خنده ری لَوِ کَس نی
نه هِشکی هاشق ایبوهه،نه سازی هد،نه تُشمالی

شَو و رو هَی دِر ایاری و وَرگردی سَرِ جا خوت
چه وابیده دلِ لیوه؟چته سی هَمقو پَرچالی

دِیه نیگُم وری وَختی اِبینُم مینِ ئی مالا
همه ایگون و ایخندن تو جورِ خوم شِرو دالی

شاعر : همایون قاسمی